เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอาล่ะทุกคน ในที่สุดอาคารมูลนิธิมิโดริยะก็ซ่อมแซมเสร็จสมบูรณ์อย่างเป็นทางการแล้ว!” อิซึคุประกาศขณะยืนอยู่บนบันไดของอาคารที่ได้รับการซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว เขามองลงมายังเด็ก ๆ ทุกคน (รวมถึงโซริ) ที่ยืนรออยู่ตรงหน้าอย่างกระตือรือร้น
“เย้!!!!!!!!”
“ในที่สุดฉันก็ได้กลับไปอยู่ในห้องที่ปลอดภัยของตัวเองแล้ว!” ฟุคุแทบจะร้องไห้ด้วยความดีใจ เคอิตบหลังเธอเบา ๆ
“ฉันว่าช่วงที่ผ่านมาเธอทำได้ดีมากเลยนะฟุคุ ตอนอยู่ที่ค่ายเธอช่วยพวกเราได้เยอะมาก” เคอิพูดปลอบด้วยรอยยิ้มสดใส
“ใช่ ความสามารถในการทำอาหารของเธอจำเป็นอย่างยิ่งต่อการเอาชีวิตรอดของพวกเรา” คิบะกล่าวชื่นชม
“ฉันแทบรอไม่ไหวแล้วที่จะกลับไปทำงานกับเกมต่อ” เคนกล่าว
“นั่นสินะ” ยอนดะพูด “แต่ในเมื่อยามิยังไม่กลับมา ก็คงต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย”
“ขอโทษด้วยนะ แต่ยามิยังต้องอยู่กับอามาอิเพื่อช่วยเก็บสะสมพลังด้านลบในเมือง” อิซึคุบอกทุกคน “แต่ไม่ต้องห่วง ฉันมั่นใจว่าพวกเขาจะแวะมาเยี่ยมพวกเราเป็นครั้งคราว”
“พวกเราเข้าไปข้างในได้หรือยัง ฉันอยากกลับไปเล่นวิดีโอเกมกับทุกคนอีกแล้ว!” เน็ตสึถาม
“ได้สิ แต่ก่อนอื่น ฉันมีบางอย่างที่ต้องให้ทุกคนดู”