เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อ้อ บอกไว้ก่อนเลยนะว่าพวกเราจะไม่ได้ใช้เวลากับพวกเด็ก ๆ ที่ค่ายพักแรมมากนัก เอาจริง ๆ ฉันกะว่าจะเขียนถึงพวกเขาที่ค่ายแค่ตอนเดียว แล้วก็เรื่องยามิกับอาไม เพราะอิซึคุจะยุ่งมาก ๆ และเราจะติดตามเรื่องราวของเขาเป็นหลัก
เอาล่ะ เข้าสู่เนื้อเรื่องกันเลย
เมื่อห้องทำงานของอิซึคุใช้งานไม่ได้ ตอนนี้อิซึคุจึงต้องจัดการประชุมที่อาคารของดีโอซีแทน
อิซึคุนั่งอยู่ในห้องทำงานห้องหนึ่ง มันค่อนข้างเรียบง่าย ไม่มีอะไรมากไปกว่าห้องสีเบจจืดชืดที่มีโต๊ะหนึ่งตัวกับเก้าอี้สองตัว
ประตูห้องเปิดออก นามาเอะเดินเข้ามาพลางสะพายกระเป๋านักเรียนประถมของเธอ และถือโหลแก้วที่มีคริสตัลสามก้อนอยู่ข้างใน
คริสตัลเหล่านี้มีความยาวประมาณหนึ่งฝ่ามือ และกว้างประมาณครึ่งหนึ่ง ทั้งหมดล้วนเปล่งประกายด้วยพลังงานสีรุ้ง
“ไง เป็นไงบ้าง” นามาเอะทักทาย รีบนั่งลงแล้ววางกระเป๋าเป้ไว้บนพื้น ก่อนจะวางโหลแก้วลงบนโต๊ะ “ชีวิตที่ค่ายเป็นยังไงบ้างล่ะ”
“ก็ ตอนนี้ทุกอย่างก็ราบรื่นดี” อิซึคุถอนหายใจ “ถึงแม้ว่าพอยุ่งขนาดนี้ ฉันแทบจะไม่ได้เหยียบเข้าไปในบริเวณค่ายพักแรมเลยก็เถอะ”
“ใช่เลย พอมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น งานกองโตก็ตามมาเสมอแหละ” นามาเอะบ่นอุบพลางเอนหลังพิงเก้าอี้ “พูดถึงงาน รีบจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จ ๆ ไปดีกว่า นี่เอกสารเกี่ยวกับเจ้าหนูตัวน้อยคนใหม่ของนาย”
นามาเอะหยิบปึกเอกสารออกมาส่งให้อิซึคุ ซึ่งเขาก็เริ่มอ่านในทันที