เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากขึ้นจากทะเลสาบและเช็ดตัวจนแห้งแล้ว พวกเธอก็ตัดสินใจลองทำกิจกรรมที่ผ่อนคลายกว่าเดิม
นั่นก็คือการวาดภาพ
ฟุกุตั้งขาหยั่งและผืนผ้าใบขึ้นมาจำนวนหนึ่ง พร้อมกับวางเก้าอี้ไว้ด้านหน้า จากนั้นทั้งสองก็นั่งลงและเตรียมพร้อมที่จะวาดรูป
"แล้วเธออยากวาดอะไรเป็นอย่างแรกล่ะ" เคียวโกะถาม
"อืม ฉันคิดว่าเราน่าจะวาดรูปจากภาพถ่ายพวกนั้นที่เราถ่ายกันไว้นะ" ฟุกุพูดพลางหยิบกล้องที่พวกเธอใช้ถ่ายรูปออกมา
เคียวโกะพยักหน้า "ฟังดูดีนะ"
ฟุกุยื่นกล้องตัวหนึ่งให้ และทั้งสองก็เริ่มลงมือทำงาน วาดภาพกันอย่างเงียบ ๆ ริมทะเลสาบ
เคียวโกะพบว่าประสบการณ์นี้ค่อนข้างรื่นรมย์ มันช่าง... เงียบสงบ เธอรักบ้านใหม่และครอบครัวของเธอ แต่บางครั้งเธอก็หวังว่ามันจะไม่วุ่นวายส่งเสียงดังตลอดเวลาแบบนี้
ใช่แล้ว ที่ตรงนี้มีเพียงเสียงจากสายลมและเสียงของพู่กัน ซึ่งช่วยให้เคียวโกะมีสมาธิจดจ่อกับภาพวาดของเธอได้อย่างเต็มที่ ในขณะนี้เธอกำลังพยายามวาดภาพนกกระเรียนในทะเลสาบที่เธอเคยถ่ายไว้
และเธอคิดว่ามันออกมาใช้ได้เลยล่ะ ภาพวาดโทนสีฟ้าเกือบทั้งหมด กับสิ่งที่ดูสีขาว ๆ อย่างหนึ่งที่คล้ายกับนกกระเรียน