เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พรุ่งนี้ไปตั้งแคมป์กับฉันเถอะ!”
คืนนั้นหลังจากเรียนกับอิซึคุเสร็จและกลับห้องดึกกว่าปกติ คิโอกุก็ไม่คิดว่าจะพบฟุกุยืนอยู่หน้าประตูห้อง พร้อมคำขอที่กะทันหันอย่างยิ่ง
หลังเอ่ยคำขอแล้ว ฟุกุก็สั่นเล็กน้อยพลางเบือนหน้าหนี แต่คิโอกุมองไม่เห็นใบหน้าของเธอ เพราะเธอสวมเสื้อฮู้ดอยู่
คิโอกุไม่ได้ตอบทันที ส่วนใหญ่เป็นเพราะตกใจกับคำขอที่กะทันหันและประหลาด ซึ่งจู่ ๆ ก็โผล่มาจากไหนไม่รู้
“ถ้าเธอไม่อยากไปก็ไม่ต้องไปก็ได้” ฟุกุเสริมด้วยเสียงแผ่วเบา และคิโอกุก็ได้ยินความผิดหวังในน้ำเสียงของเธอแล้ว ราวกับเธอยอมรับการปฏิเสธของคิโอกุไปก่อนที่คิโอกุจะได้ปฏิเสธเสียอีก
คิโอกุไม่เคยคิดจะปฏิเสธเธออยู่แล้ว การไปตั้งแคมป์ฟังดูน่าสนุก และในเมื่อเป็นฟุกุ เธอก็รู้ว่าพวกเขาคงไม่ได้ไปไกลจากบ้านจริง ๆ
ที่สำคัญกว่านั้น มันจะทำให้เธอได้รู้จักฟุกุมากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอต้องการอย่างมากจริง ๆ ด้วยเหตุผลหลายประการ
แน่นอนว่าเหตุผลที่เห็นได้ชัดที่สุดก็คือ ฟุกุเป็นหนึ่งในพี่น้องของเธอ ดังนั้นเธอควรสนิทสนมกับฟุกุให้มากกว่านี้
อีกเหตุผลก็คือ หากอยากสนิทกับผู้คนมากขึ้น ขั้นแรกก็ควรเริ่มจากการทำความรู้จักกับคนที่อาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน
“ตกลง” คิโอกุตอบ “เธอขออนุญาตพ่อหรือยัง?”