เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองวันผ่านไปนับตั้งแต่การประเมินผลงานของอิซึคุ และห้อง 1-A ก็ทำงานกันอย่างขะมักเขม้นอยู่ในสวนหลังบ้าน
แน่นอนว่าพวกเขายังคงทำหน้าที่พื้นฐานหลายอย่างตามปกติ ซาโต้ยังคงทำอาหาร และพวกเขายังคงสอนบทเรียนอยู่ ทว่าเวลาส่วนใหญ่กลับหมดไปกับการง่วนทำอะไรบางอย่างอยู่ที่สวนหลังบ้าน
แถมพวกเด็ก ๆ ก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เห็นว่ามันคืออะไร เนื่องจากอิซึคุสั่งห้ามไม่ให้พวกเขาเข้าไปในสวนหลังบ้าน อีกทั้งทุกจุดที่มองเห็นสวนหลังบ้านได้จากในตัวบ้านก็ถูกปิดกั้นไว้จนหมด และทางเข้าสวนหลังบ้านก็มีโชจิคอยยืนเฝ้าอยู่
ชัดเจนเลยว่าไม่ว่าสิ่งนี้จะเป็นอะไร มันก็ต้องเป็นเซอร์ไพรส์แน่นอน มีเพียงห้อง 1-A อิซึคุ และเด็ก ๆ ที่ถูกคัดเลือกไว้เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับแจ้งว่าเกิดอะไรขึ้น
เด็กเหล่านั้นได้แก่ ยนดะ (แน่นอนอยู่แล้ว) ฟุคุ และคิโอคุ ซึ่งได้รับแจ้งด้วยเหตุผลที่ไม่มีการเปิดเผย และทุกคนต่างก็ปิดปากเงียบสนิท
ดังนั้นเมื่อถึงเวลาหลังอาหารเช้า อิซึคุจึงเรียกให้เด็ก ๆ ทุกคนมารวมตัวกันรอบทางเข้าสวนหลังบ้าน เกือบทุกคนต่างรู้สึกตื่นเต้นกันยกใหญ่
“พวกเธอคิดว่าพวกเขาทำอะไรกันอยู่น่ะ!?” เคนถามเด็กคนอื่น ๆ ที่มารวมตัวกันตรงทางเข้า ซึ่งประกอบไปด้วยเอริ เคย์ คิบะ ฟู ซันซัน โคตะ ชิรุคุ ยามิ โอโตโกะ เน็ตสึ นารา และแน่นอนว่าตัวเคนเองด้วย
“ฉันเดาว่าคงเป็นงานเลี้ยงส่งมั้ง ในเมื่อพวกเขาจะต้องไปกันเร็ว ๆ นี้แล้วนี่” ฟูคาดเดา “แต่ก็น่าคิดนะว่าพวกเราควรจะเป็นคนเตรียมงานแท้ ๆ มันดูแปลกพิลึกที่จะจัดงานเลี้ยงให้ตัวเองแบบนี้”