เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอาล่ะ ได้เวลาชี้แจงบางเรื่องแล้ว
อย่างแรกเลยคือ อุ๊บส์ ฉันลืมใส่เอริรวมกับฟูกับชิรุคุในกลุ่มเด็ก ๆ ที่หาเงินเข้ากระเป๋าได้...ความผิดฉันเอง เอาเป็นว่าเธอปฏิเสธไปแล้วกันนะ เอริไม่ได้ติดกาชาหนักเหมือนฟูกับชิรุคุ และเธอคงอยากให้อิซึคุเก็บเงินนั้นไว้มากกว่า
เอาเถอะ ข้ามไปเรื่องต่อไป มีคนชี้ว่ามันดูแปลก ๆ ที่คิบะขอเงินมากขนาดนั้นหลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นในไม่กี่ตอนที่ผ่านมา
คิบะเป็นเด็กที่ตื่นเต้นง่าย เธอไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าขอเงินไปเยอะขนาดนั้นจนกระทั่งอิซึคุสะกิดบอก นั่นแหละเธอถึงได้รู้สึกอายขึ้นมาทีหลัง
อีกอย่าง อย่าลืมนะว่านี่คือเงินเยนของญี่ปุ่น ดังนั้นจริง ๆ แล้วคิบะขอไปแค่ 850 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น มันก็ยังเยอะอยู่แหละ แต่สำหรับคนอย่างอิซึคุแล้ว มันไม่เฉียดแม้แต่เศษสตางค์ด้วยซ้ำ พับผ่าสิ ต่อให้เอาคำขอของทุกคนมารวมกันก็ยังไม่กระทบกระเทือนเศษเงินของอิซึคุเลย
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าอิซึคุจ่ายไปเท่าไหร่หรอก แม้ว่านั่นจะเป็นปัจจัยหนึ่งก็ตาม แต่มันคือการดัดนิสัยแย่ ๆ ตั้งแต่ยังเด็ก และสอนพวกเธอเรื่องการจัดสรรงบประมาณกับการใช้เงินอย่างมีความรับผิดชอบต่างหาก
เอาเป็นว่า สำหรับตอนนี้น่าจะมีแค่นี้ ไปต่อกับเนื้อเรื่องกันเลย
การทำขนมของคนขี้อาย
“เฮ้อ เสร็จเรียบร้อย” ซาโต้ใช้ผ้าเช็ดเหงื่อปาดหน้าผาก ขณะก้มลงมองผลงานของตัวเอง
เขาเพิ่งหมักและเตรียมเนื้อสำหรับอาหารเย็นวันพรุ่งนี้เสร็จ