เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 231 เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะเป็นปีศาจหรือ
ค่ายทหารเต็มไปด้วยความคึกคัก จวบจนท้องฟ้าเริ่มสาง เหล่าทหารที่ตรากตรำทำงานมาตลอดทั้งคืนจึงทยอยหยุดมือ แล้วแยกย้ายกันเข้ากระโจมไปพักผ่อนอย่างอาลัยอาวรณ์
ตลอดทั้งคืนที่ขุดดินถางหญ้า ใบหน้าของทุกคนต่างเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นดิน ฝ่ามือถลอกจนแดงก่ำ เรี่ยวแรงทั้งร่างถูกใช้ไปจนหมดสิ้น แต่เมื่อมองดูที่ดินรกร้างกว่าร้อยหมู่ที่ถูกปรับจนราบเรียบตรงหน้า และนึกถึงรสชาติหวานหอมของมันเทศที่เคยได้ลิ้มลอง ก็ไม่มีผู้ใดปริปากบ่นเหนื่อยเลยสักคน
หวังต้าซานเท้าจอบพลางฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวสะอาดสองแถว
กู้ซิงฉือเดินสำรวจรอบพื้นที่เพาะปลูกหนึ่งรอบ พร้อมกำชับเหล่าผู้กองเรื่องการเข้าเวรยามและการดูแลต้นกล้าในภายหลัง ก่อนจะอนุญาตให้ทุกคนทยอยกลับค่ายไปพักผ่อน