ตอนที่ 0214

⬢⬢⬢

ตอนที่ 214 พบกันแล้ว

อวิ๋นเหมยจ้องมองน้าหลานขอบตาร้อนผ่าว

“ผ่านมานานเพียงนี้ เจ้าลืมเลือนไปหมดแล้วหรือ? น้าหลาน เจ้ากำลังสงสัยข้าอยู่หรือ? ข้าคือมารดาของเจ้า ตอนเจ้าอายุสามขวบยามหลับมักชอบกัดริมฝีปากล่าง ด้านหลังเอวซ้ายมีไฝสีแดงจาง ๆ เม็ดหนึ่ง รอยแผลเป็นที่เข่าขวาด้านในนั่น เกิดจากตอนเจ้าอายุเจ็ดขวบแอบไปขี่ม้าพยศแล้วตกมา ทุกครั้งที่ฝนตกฟ้าคะนองมักจะปวดแสบปวดร้อน เจ้ากำป้ายหยกประจำตัวไว้ในอุ้งมือซ้ายมาตั้งแต่เด็ก แม้แต่ตอนกินข้าวก็ไม่ยอมปล่อย สิ่งเหล่านี้ยังนับว่าเชื่อถือไม่ได้อีกหรือ?”

เซียวจี๋จี๋ยกมือขึ้นขัดจังหวะนาง ปลายนิ้วชี้ไปยังข้อมือของอวิ๋นเหมยที่ห้อยอยู่ข้างกายอย่างแผ่วเบา

“ไม่มีผู้ใดสงสัยว่าเจ้าเป็นตัวปลอม เพียงแต่กำลังถามว่าสิ่งที่อยู่ในมือเจ้านี้ ใช่แมลงกู่พิษหรือไม่”