กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 213 นั่นคือพระชายาผู้นี้ของเจ้า
ค่ายทหารต้าเซี่ย ณ หุบเขาม้าตก แสงไฟสลัวราง
กู้ซิงฉือยืนอยู่หน้ากระบะทราย ปลายนิ้วชี้ไปยังแผนผังการป้องกันปากหุบเขา คิ้วขมวดมุ่นเป็นปม
เสบียงขาดแคลนมาแปดวันแล้ว กองทหารม้าเป่ยหรงล้อมไว้แต่ไม่บุก หวังจะบีบให้พวกเขาอดตายอย่างชัดเจน
ม่านกระโจมถูกลมพัดเปิดออกกะทันหัน หลินเวยพุ่งตัวเข้ามาในสภาพมอมแมมไปด้วยฝุ่น เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจสะกดกลั้น
“ท่านแม่ทัพ! เสบียง! ผู้ใต้บังคับบัญชานำเสบียงกลับมาแล้ว!”
กู้ซิงฉือหันขวับกลับไป เห็นทหารนอกกระโจมแบกถุงเสบียงที่อัดแน่นเข้ามา ในใจไหววูบ ทว่าใบหน้ายังคงนิ่งสงบ
“การเดินทางราบรื่นดีหรือไม่?”
“จะว่าไปก็ประหลาดนัก!”