ตอนที่ 0119

⬢⬢⬢

ตอนที่ 119 สหายเอ๋ย จงไปมีความสุขเถิด

ยามที่เรือนอุ่นกลับคืนสู่ความเงียบสงัด ซ่างกวนรุ่นจึงรีบเร่งแหวกม่านเข้ามา

หลิ่วหรูเหยียนพิงกายอยู่บนหัวเตียง สายตาจับจ้องตรงไปยังก้อนผ้าสีขาวที่ปลายเตียง หางตาแดงก่ำ ทว่ากลับไม่มีน้ำตาไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว

“หรูเหยียน เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? ข้าเพิ่งกลับถึงจวนก็ได้ยินว่า...”

เขารีบก้าวเดินไปที่ข้างเตียง คำพูดที่ยังไม่ทันกล่าวจบก็ถูกขัดขึ้น

“เราหย่าขาดโดยสมัครใจกันเถิด”

เสียงของหลิ่วหรูเหยียนแผ่วเบา ทว่าหนักแน่นยิ่งนัก

ซ่างกวนรุ่นชะงักไป นึกว่านางเป็นเพราะเพิ่งสูญเสียบุตรไปจึงยังเอาแต่ใจ แม้ในใจจะไม่พอใจแต่ก็ยังอดทนปลอบโยนนาง