ตอนที่ 0118

⬢⬢⬢

ตอนที่ 118 คนไม่รุกรานข้า ข้าก็ไม่รุกรานคน

กลิ่นคาวเลือดภายในห้องเริ่มเข้มข้นขึ้น

พร้อมกับเสียงคำรามที่ถูกกดไว้จนถึงขีดสุด หลิ่วหรูเหยียนก็ขับทารกเสียชีวิตในครรภ์ออกมาได้ในที่สุด นางทิ้งตัวลงนอนบนเตียงราวกับคนหมดเรี่ยวแรง เหงื่อเย็นชุ่มโชกชุดชั้นใน ปอยผมข้างขมับแนบติดอยู่บนใบหน้าที่ซีดเผือด

เซียวจี๋จี๋ดึงปลายนิ้วกลับ แสงจางที่รวมตัวอยู่บนฝ่ามือค่อย ๆ เลือนหายไป นางคว้าผ้าห่มบางมาคลุมร่างให้อีกฝ่าย น้ำเสียงเบาราวกับไร้น้ำหนัก

“รักษาชีวิตไว้ได้แล้ว โชคดีที่ร่างกายเจ้าแข็งแกร่ง หากเป็นผู้อื่นคงทนไม่ไหวไปนานแล้ว”

หลิ่วหรูเหยียนหลับตาหอบหายใจอยู่ครู่ใหญ่ ขนตาสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“วันนี้……ขอบคุณท่านมาก”

“คำขอบคุณไม่จำเป็นหรอก”