เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 106 ข้าเป็นคนคุ้มครอง เจ้ายังกล้าแตะต้องอีกหรือ?
หลิวเหนิงถูกอั้นหนึ่งโยนลงบนพื้น เขายังคงแข็งขืนคอแข็งปากแข็ง
“พระชายาราชันหานแล้วอย่างไร ใช้อำนาจรังแกผู้อื่นได้หรือ? เรื่องนี้เป็นเพราะเฉิงจิ่นซีไม่รักนวลสงวนตัว มีความสัมพันธ์กับบ่าวชายของข้าแต่แรก พวกเจ้าใช้กำลังบีบบังคับให้รับสารภาพนับเป็นความสามารถอันใดกัน หากแน่จริงก็ให้เจ้าตัวพูดออกมาเองสิ!”
“เจ้าไม่ต้องถามนางหรอก”
เซียวจี๋จี๋ก้าวเดินไปข้างหน้าสองก้าว ก้มมองเขาจากที่สูงด้วยสายตาเหยียดหยาม
“ข้าจะตอบให้เอง เจ้ากลับดำเป็นขาว พูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระ”
ใบหน้าของหลิวเหนิงเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด อ้าปากค้างอยู่นานแต่กลับไม่สามารถเค้นคำโต้แย้งออกมาได้แม้แต่ครึ่งคำ
เฉิงเหยาที่อยู่บนพื้นส่งเสียงครางอืออา ก่อนจะค่อย ๆ ได้สติฟื้นคืนมา