กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
บทที่ 38 ข้าคือท่านป้าของเจ้า “บังอาจ!”
ไป๋จื่อเฟิงแผดเสียงคำราม ดวงตาที่ดุร้ายเต็มไปด้วยจิตสังหารที่พุ่งพล่าน “ไอ้เด็กโอหัง! เปิ่นจั้วยังไม่ทันส่งคนไปตามหาเจ้า เจ้ากลับเอาตัวมาส่งถึงที่เอง เช่นนั้นวันนี้ก็จงทิ้งชีวิตไว้ที่หุบเขาแพทย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ เพื่อชดใช้ชีวิตให้แก่ทาสโอสถที่ตายไปของข้าเสีย!”
สิ้นเสียงคำพูด เขาก็สะบัดมืออย่างรุนแรง!
เหล่าชายชุดดำสิบกว่าคนด้านหลังกระชากเสื้อคลุมออกในทันที เผยให้เห็นชุดรัดรูปสีดำสนิทที่อยู่ภายใน ในมือไม่รู้ว่าหยิบอาวุธหนามง้อไบ๊อาบยาพิษออกมาตั้งแต่เมื่อใด พวกมันพุ่งเข้ามาดั่งภูตผี!