ตอนที่ 0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 คลั่งขึ้นมาแม้แต่ตัวเองก็ยังด่า

เซียวจี๋จี๋ที่เดินวนอยู่รอบหนึ่งจำนนต่อโชคชะตาและกลับมายังห้องนอนของกู้ซิงฉือ

จวนราชันแห่งนี้ยากจนถึงขั้นไม่มีแม้แต่ห้องที่ดูดีสักห้อง

นางโยนห่อผ้าใบเล็กที่กำไว้ในมือลงบนเตียงอย่างไม่ใส่ใจ ห่อผ้าคลายออก

สิ่งของข้างในร่วงกราวลงข้างหมอน มีอยู่น้อยนิดจนน่าเวทนา

ตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงสองใบที่ยับยู่ยี่จนเก่า เครื่องประดับไร้ค่าไม่กี่ชิ้น และขวดกระเบื้องเคลือบเรียบๆ หนึ่งใบ นอกเหนือจากนี้ว่างเปล่าไม่มีสิ่งใด

เซียวจี๋จี๋หยิบตั๋วเงินขึ้นมาลองชั่งน้ำหนัก มุมปากกระตุกยิ้มเย้ยหยันถึงขีดสุด

สองร้อยตำลึง