กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ณ ทวีปห้วงลึกมารใหม่ เซคส์ซ่อนทั้งร่างไว้ในความมืดมิด ทอดสายตามองไปยังทิศทางของแผ่นดินใหญ่แต่ไกล
ด้านข้าง เอโคลีเดินเข้ามาเอ่ยถาม “พวกเราจะจากไปเช่นนี้จริง ๆ หรือ”
“พ่ายแพ้ไปแล้ว มิสู้ยอมแพ้ให้เร็วขึ้นเสียดีกว่า” เซคส์ตอบอย่างราบเรียบ “ยังเหลือเรื่องสุดท้าย ตามหาผู้ปลิดชีพเทพแห่งยุคนี้ นี่ต่างหากคือเป้าหมายของพวกเรา”
……
บนสมรภูมิที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด ซากศพโดยรอบล้มระเนระนาดอยู่บนพื้น น่าสะอิดสะเอียนด้วยคาวเลือดยิ่งนัก
เงาร่างหนึ่งที่เปรอะเปื้อนเลือดทั้งตัวยืนอยู่ท่ามกลางกองซากศพ แผ่ไอสังหารที่น่าหวาดกลัวผิดปกติออกมา
ข้างกายเขา มิติพลันปรากฏรอยแยกสีดำสนิทสายหนึ่ง เงาร่างหลายสายก้าวเดินออกมาจากข้างใน