ตอนที่ 223 ฝันมายา (1)

แสงอรุณอันสดใสส่องผ่านชั้นเมฆสีขาวบริสุทธิ์โปรยปรายลงสู่ผืนแผ่นดิน เกิดเป็นระลอกคลื่นอันอ่อนโยน

ชิงเฟิงอันอ่อนละมุนโอบล้อมเรือนกาย อาบอยู่ใต้แสงตะวัน ทั่วทั้งร่างพลันอบอุ่น

ข้างหูแว่วเสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว คลอเคล้าไปกับเสียงน้ำไหลรินริมแม่น้ำ ท่วงทำนองอันจับใจโลดแล่นในใจ ปลอบประโลมความกระวนกระวายภายในจิตใจให้สงบลง

เลโอลืมตาขึ้นมา ท่ามกลางภาพทิวทัศน์อันงดงามเช่นนี้

เขามองไปรอบ ๆ ด้านข้างเป็นบ้านไม้หลังเล็กหลังหนึ่ง สี่ทิศรอบด้านถูกปัดกวาดเช็ดถูจนสะอาดสะอ้าน

ไม่ไกลออกไปมีแปลงผักขนาด 1 หมู่ ปลูกผักเอาไว้นานาชนิด ส่วนอีกด้านหนึ่ง ยังเลี้ยงสัตว์ตัวเล็ก ๆ ไว้หลากหลาย

ในแม่น้ำ สายน้ำใสกระจ่างไหลริน สามารถมองเห็นฝูงปลาแหวกว่ายอยู่ภายในได้อย่างชัดเจน