กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
เลโอมอบดาบอาซาวาเฮให้แก่เขา “นี่คือดาบข้างกายเล่มก่อนของข้า อาวุธกึ่งตำนาน ด้านในบรรจุพละกำลังของข้าไว้ หากเผชิญอันตราย จงใช้มันรับมือศัตรู หากยังรับมือไม่ไหวอีก ก็จงไปตามท่านผู้เฒ่า อืม ต้องใช้ดาบเล่มนี้ถึงจะปลุกเขาให้ตื่นได้”
“ข้าเข้าใจแล้ว”
อีเดนรับดาบมา “พี่ใหญ่เลโอ ท่านจะกลับมาเมื่อใดหรือ”
“ไม่รู้สิ อาจจะเร็ว หรืออาจจะเนิ่นนาน”
ในใจของเลโอพลันเกิดความเวิ้งว้างอาลัย การจากไปครานี้ ยังมิทราบว่าจะได้กลับมาหรือไม่
“หือ”
เลโอพลันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเหมือนถูกจับตามอง เขาจึงใช้หัวใจดาบกระจ่างในทันที และมองเห็นเงาร่างลับ ๆ ล่อ ๆ หลายสายอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรนอกอารามวิถีดาบ
“คนของศาสนจักรหรือ”