กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
การรับศิษย์ไม่จำเป็นต้องเข้มงวดเกินไป มีพรสวรรค์อยู่บ้างก็พอแล้ว สามารถรับเป็นศิษย์ทั่วไปได้ อีกทั้งตอนนี้เลโอยังหนุ่มแน่น เรื่องศิษย์มรดกแกนหลักจึงไม่จำเป็นต้องรีบร้อน
“พี่ชายใหญ่?” เด็กน้อยหันหลังกลับมามองเขาด้วยความสงสัย
“เจ้าชื่ออะไรหรือ”
“อีเดน”
“เจ้าอยากเรียนรู้วิชาดาบหรือไม่”
เลโอเอ่ยถาม เด็กคนนี้อายุยังไม่ถึง 10 ขวบ เหมาะสมที่สุดที่จะฟูมฟักสั่งสอนตั้งแต่เริ่มต้น อยู่ที่ว่าเขาจะยินยอมหรือไม่
คิดว่าคงไม่ปฏิเสธเป็นแน่ เมื่อคุ้นชินกับชีวิตที่ยากแค้นแร้นแค้นเช่นนี้ ย่อมไม่มีผู้ใดยอมละทิ้งความหวังตรงหน้า
“ได้หรือขอรับ”
“ย่อมได้แน่นอน ขอเพียงเจ้าต้องการ”
“ข้ายินดีขอรับ!” อีเดนรีบเอ่ย แววตาทอประกายแสงขึ้นมา จากนั้นก็หม่นแสงลง “ทว่าข้ายังมีสหายร่วมทางอยู่อีกคนหนึ่ง ข้าไม่อยากทอดทิ้งเธอ”