เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
“ตอนนี้ควรจัดการเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยนี้อย่างไรดี” เลโอรู้สึกยุ่งยากใจอยู่บ้าง
คุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์มองดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ภูตเอลฟ์น้อยก็มองดูเธอเช่นกัน ดวงตาสองคู่ หนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กสบตากัน
“ปล่อยข้านะ! พวกเจ้าบังอาจทำเช่นนี้กับข้า นี่คือการลบหลู่เบื้องสูง!”
ภูตเอลฟ์น้อยไม่กล้าแตะต้องกรงคุมขังกรงขัง ได้แต่ตะโกนเสียงดังอยู่ข้างใน
“มิสู้ปล่อยเธอชั่วคราวก่อนเถิด ระวังอย่าให้เธอหนีไปได้ก็พอ” มิเชลเอ่ย
“เช่นนั้นก็ฟังเจ้า”
เลโอปลดกรงขังออก ภูตเอลฟ์น้อยบินร่อนไปมากลางอากาศทันที จากนั้นก็บินตรงไปทางมิเชล
เลโอยื่นมือไปคว้าปีกของเธอเอาไว้ แล้วหิ้วตัวเธอขึ้นมา
“เจ้าจะทำอะไร ปล่อยข้านะ นี่เจ้ากำลังลบหลู่เทพ!” ภูตเอลฟ์น้อยเอ่ยด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ลบหลู่เทพ? ข้าต่างหากที่ต้องถามว่าเจ้าคิดจะทำอะไร” เลโอจับจ้องสายตา