กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 489 จดหมายถึงท่านประธาน
“อันอัน แบบผ้าปูที่นอนกับปลอกผ้านวมที่ลูกวาดนี่ ก็จะให้โรงงานเครื่องแต่งกายและเครื่องนอนทหารของเขตทหารอีกหรือ? สวยจริง ๆ”
คุณแม่หลินเก็บถ้วยชามกับตะเกียบเสร็จแล้วก็มานั่งข้างหลินอันอัน เห็นแบบที่วางอยู่บนโต๊ะสวยมากจริง ๆ จึงอดชมไม่ได้สองประโยค
“ใช่แล้ว แม่ลืมไปแล้วเหรอ? หนูยังมีอาชีพเสริมอีกอย่าง เป็นนักออกแบบรับเชิญของโรงงานเครื่องแต่งกายและเครื่องนอนทหาร รับปากเขาไว้แล้วก็ต้องทำให้ดีสิ อีกอย่างก็ได้เงินทั้งนั้น หนูไม่ได้เสียเปรียบสักหน่อย”
คุณแม่หลินส่งเสียง “จุ๊ ๆ” อยู่หลายครั้ง แล้วนับนิ้วไปด้วย “อันอันของแม่มีความสามารถจริง ๆ เป็นทั้งเจ้าหน้าที่ล่ามของเขตทหาร ทั้งเขียนหนังสือได้ แล้วยังเป็นนักออกแบบรับเชิญของโรงงานใหญ่อีก...”