เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 476 รอดแล้ว
พอเธอกลับมาถึงห้องจัดเลี้ยงงานเลี้ยงรับรองแห่งชาติ ทุกคนจากเขตทหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือก็รออยู่พักใหญ่แล้ว
ที่จริงทุกคนงุนงงกันมาก เมื่อครู่ยังกินข้าวกันอย่างมีความสุขอยู่เลย ทำไมจู่ ๆ ถึงรู้สึกว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมา?
ตอนนี้ในหัวของหลินอันอันมีแต่แผนที่ภูมิประเทศที่ฉู่หมิงโจววาดไว้ตอนนั้น จุดหลบภัยที่เขาใช้ดินสอทำเครื่องหมายไว้ล้วนเป็นเส้นชีวิตของประชาชน!
เธอต้องนึกให้ออกทั้งหมด ช่วยได้เท่าไรก็ช่วยเท่านั้น ถ้าช่วยอะไรไม่ได้จริง ๆ...เธอก็จะบริจาคเงินและระดมสิ่งของบรรเทาทุกข์...
“อันอัน ทำไมหน้าซีดขนาดนั้น? เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” หลี่หร่านถามด้วยความเป็นห่วง
หลินอันอันทรุดนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง “แนวแผ่นดินไหวหัวเป่ยมีปัญหา กำลังจะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว”