เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 475 ความรับผิดชอบที่ต้องแบกรับ
แสงยามโพล้เพล้ย้อมผนังกระจกของห้องจัดเลี้ยงงานเลี้ยงรับรองแห่งชาติให้เป็นสีม่วง
แสงจากโคมไฟบนเพดานส่องทะลุประตูหมุน ก่อนแตกกระจายเป็นดวงดาวบนรองเท้าทหารของหลินอันอัน
ใต้ป้ายผืนใหญ่ที่เขียนว่า “เฉลิมฉลองความก้าวหน้าครั้งใหม่ของอุตสาหกรรมประเทศหัว” ภาชนะกระเบื้องเคลือบสีเขียวถูกจัดวางไว้บนโต๊ะกลม พนักงานยืนรออยู่ข้าง ๆ อย่างนอบน้อม
“สองวันนี้ทุกคนเหนื่อยกันมากแล้ว”
ผู้บัญชาการกองทัพน้อยเจิ้งนั่งลงที่หัวโต๊ะก่อน สีหน้าท่าทางใจดีอย่างที่หาได้ยาก
หลินอันอันนั่งลงที่ปลายสุดอย่างเรียบร้อย หลี่หร่านก็รีบนั่งข้างเธอทันที
หลินอันอันเกือบหลุดหัวเราะ ดวงตาของเด็กคนนี้กลอกไปมาไวเหลือเกิน มองไปทั่ว เห็นอะไรก็แปลกตาไปหมด
อาหารทยอยยกขึ้นโต๊ะทีละจาน