กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 ไปบ้านตู้ส่งของหมั้น
หลินอันอันเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น “เสี่ยวหลานคนเดียวคงยุ่งไม่ไหว ตู้เจวียนกับจื่อหวยหยุดงานเมื่อไร มาช่วยเสี่ยวหลานหน่อย ไม่ใช่ว่าฉันขี้เกียจนะ พวกเธอดูท้องฉันสิ...”
มือตู้เจวียนที่กำลังคีบอาหารชะงักกึก!
พอเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง ขอบตาก็แดงก่ำแล้ว
เธอกำตะเกียบแน่นขึ้น ยิ้มออกมา “พี่เขยไปรับเนื้อพรุ่งนี้ใช่ไหม? งั้นพรุ่งนี้ฉันมาช่วย! มะรืนนี้คณะศิลปกรรมทหารก็หยุดแล้ว ฉันมีเวลาเหลือเฟือ!”
เห็นท่าทางของสาวน้อยแล้ว หลินอันอันก็รู้สึกเจ็บแปลบในใจ เธอพยักหน้าให้ตู้เจวียน “ได้ งั้นฉันขออู้หน่อย พวกเธอทุกคนต้องขยันขันแข็งกันนะ!”
“ได้เลย พี่อันอัน”
“ไม่มีปัญหา”
“ได้เลย พี่สะใภ้”