กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 394 อยากช่วยเธอเชิดหน้าชูตา
หลังประชุมเลิก หลินอันอันยันเอวลุกขึ้น อาการปวดตึงที่บั้นเอวทำให้เธอขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
ฉู่หมิงโจวไม่รู้มายืนรออยู่หน้าประตูตั้งแต่เมื่อไร เขารีบเข้ามาประคองข้อศอกเธอทันที “เป็นยังไงบ้าง?”
“ฉันไม่เป็นไร แถมอารมณ์ดีมากด้วย! ครั้งนี้ทำให้ทีมยุโรปใต้ต้องก้มหน้ากลับไปได้ ทุกอย่างที่ฉันทำมาก็คุ้มแล้ว”
หลินอันอันเอนพิงเขา ทิ้งน้ำหนักเกือบทั้งหมดลงบนมือของเขา พลันรู้สึกสบายขึ้นมาก
มองควันจากครัวทหารที่ลอยขึ้นตรงปลายทางเดิน หลินอันอันก็นึกถึงโทรเลขด่วนที่ถูกขยำจนยับบนโต๊ะประชุมขึ้นมา “แต่ตอนเห็นภาพภัยพิบัติของพวกเขา...ในใจก็ยังรู้สึกไม่ค่อยดีอยู่”