เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 357 เรื่องมีเงื่อนงำ
พอฉู่หมิงโจวออกจากบ้าน หลินอันอันก็นั่งลงที่โต๊ะกินข้าว แล้วเริ่มกินอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เธอไม่อยากเอาอารมณ์เสียไปลงกับคนในบ้าน
คุณแม่หลินคอยคีบกับข้าวใส่ชามเธอเป็นระยะ แววตาเต็มไปด้วยความกังวล “อันอัน เป็นอะไรไป?”
หลินอันอันส่ายหน้า “แม่ เป็นความผิดของหนูเอง หนูไม่ควรพาแม่ไปตลาดมืด เกิดเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย แต่หมิงโจวไปจัดการแล้ว ไม่เป็นไรหรอก”
พอได้ยินคำว่าตลาดมืด สีหน้าของย่าฉู่ก็ซีดลงเล็กน้อย
“ตลาดมืดห้ามไปเด็ดขาด ห้ามไปเชียวนะ!”
ย่าฉู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า “เมื่อหลายปีก่อน พี่สะใภ้ใหญ่ไปตลาดมืดเพราะอยากซื้อธัญพืช แต่กลับถูกคนวางแผนเล่นงาน จนเกิดเรื่องใหญ่โต จากนั้นก็มีปมในใจกับพี่ใหญ่ของฉัน ป่วยหนักครั้งหนึ่ง แล้วอีกไม่ถึงสองปีก็จากไป…”