กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 343 ระวังตัว
หลินอันอันกอดเกาเฉิงไว้ พลางปลอบเขาเสียงเบาไปด้วย และปลอบย่าฉู่ผู้เป็นพี่น้องกับปู่ไปด้วย เธอค่อย ๆ พาทั้งสองถอยไปทางประตูห้องอย่างเงียบเชียบ
เธอเห็นทหารที่อยู่ด้านนอกแล้ว
ทนายจูมองการกระทำของหลินอันอันออกตั้งแต่แวบแรก “สหาย คุณกำลังทำอะไร? จะพาเด็กไปไหน? รู้ไหมว่าการกระทำแบบนี้ผิดกฎหมาย?”
หลินอันอันไม่สนใจเขา เธอกระซิบบอกย่าฉู่ผู้เป็นพี่น้องกับปู่สองสามคำ แล้วให้เธอรีบอุ้มเด็กออกไป
“สหายโจว ลองคิดดูให้ดีอีกครั้ง เฉิงอยู่ที่นี่มาตั้งหลายปี เขามีเพื่อน มีครู แล้วก็มีคุณย่าที่เขารักที่สุด แม้สภาพความเป็นอยู่ที่นี่อาจไม่ดีเท่าครอบครัวของคุณตอนนี้ แต่โลกในใจของเขาเต็มไปด้วยความสุข