กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315 กระโปรงสีแดงตัวหนึ่ง
หลังส่งพี่น้องตระกูลเซวียกับหลินวั่งซูแล้ว คุณแม่หลินปิดประตู ก่อนหันมาพูดกับหลินอันอัน “อันอัน เรื่องนี้แปลก ๆ ฉันรู้สึกว่าหลินวั่งซูคนนี้ไม่ธรรมดา”
หลินอันอันพยักหน้า “หนูเข้าใจ แม่ แต่เธอดูไม่เหมือนคนไม่ดี อาจจะแค่อยากหาญาติมาช่วยเป็นหน้าเป็นตาให้ก็ได้ ไว้หนูหาโอกาสคุยกับเธอให้มากขึ้น จะได้รู้จักนิสัยเธอ”
คุณแม่หลินถอนหายใจ “หวังว่าฉันจะคิดมากไปเอง ว่าแต่จื่อหวยทำไมยังไม่กลับมา? ให้เขาซื้อซีอิ๊วกลับมาสักชั่ง ไม่มีซีอิ๊วแล้วจะทำกับข้าวยังไง”
ตอนเย็น หลินจื่อหวยกลับมาพร้อมกับตู้เจวียนอีกครั้ง