กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 ลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ
หลินอันอันซบอยู่ในอ้อมกอดคุณแม่หลิน ดวงตาก็ชื้นขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน เธอพูดเสียงเบาว่า “แม่ ขอบคุณนะ หนูรู้ว่าแม่คิดถึงหนูเสมอ แต่หนูก็อยากทำอะไรให้ครอบครัวบ้าง แม่รับเงินไว้เถอะ ถ้าซ่อมบ้านแล้วเงินไม่พอ บอกหนูได้ทุกเมื่อ”
คุณแม่หลินยกมือลูบศีรษะหลินอันอัน “เด็กโง่ แม่เข้าใจน้ำใจของลูกหมดแล้ว ลูกดูแลร่างกายให้ดี เขียนหนังสือดี ๆ แล้วใช้ชีวิตของตัวเองให้มีความสุข เรื่องทางบ้านไม่ต้องห่วง ดูสิ ลูกต้องยุ่งกับงาน แล้วยังต้องดูแลคนทั้งบ้าน แถมยังตั้งท้องอยู่ แม่คิดแล้วก็เหนื่อยแทน”
“แม่ หนูไม่เหนื่อย หนูชอบทำเรื่องพวกนี้”