กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268 มาถึงฐานประจำการมณฑลอวี้
เช้าตรู่วันถัดมา ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง หลินอันอันก็ลุกจากเตียงแล้ว
พอเธอก้าวออกจากห้อง สายลมอ่อน ๆ ที่พัดพากลิ่นหอมสดชื่นของน้ำค้างมาก็พรมใบหน้า ทำให้รู้สึกปลอดโปร่งสดชื่นขึ้นมาทันที
ต้นไม้ในลานบ้านเขียวชอุ่ม กิ่งใบไหวเบา ๆ ไปตามลมยามเช้า ยังมีนกเกาะอยู่บนกำแพง ส่งเสียงร้องใสกังวาน ทุกอย่างงดงามเป็นพิเศษ ทว่ากลับทำให้ในใจหลินอันอันเกิดความอาลัยจากการต้องลาจากขึ้นมาเล็กน้อย
ไม่นานนัก เสียงเครื่องยนต์รถยนต์แผ่วเบาก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบสงบยามเช้า
รถทหารที่มารับหลินอันอันมาถึงแล้ว
หลินจื่อหวยกับอีกสองคนยืนอยู่ข้างหลังเธอ แววตาเต็มไปด้วยความอาลัยและเป็นห่วง