กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 จ่ายยาสำหรับ 1 เดือน
เธอบอกลาอาหลัวตรงทางแยก
หลังกลับถึงบ้าน
หลินอันอันเรียกหลินจื่อหวยกับอีก 2 คนมาหา
“พี่ ทางกองทัพเรียกพี่ไปมีเรื่องอะไรหรือ?”
หลินจื่อหวยอายุมากกว่าคนอื่นอยู่บ้าง แม้ปกติจะยังมีนิสัยเป็นเด็ก แต่ก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว จึงมองเรื่องต่าง ๆ ได้ค่อนข้างทะลุปรุโปร่ง
หลินอันอันพยักหน้า สีหน้าจริงจังอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น “อืม ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก แค่มีงานแปลภาษาต่างประเทศที่ต้องให้พี่ไปช่วย”
หลินจื่อหวยฟังแล้วก็พยักหน้า ไม่ได้ใส่ใจนัก
หลินอันอันไม่ได้ช่วยงานแปลให้เขตทหารเป็นครั้งแรก ไม่ใช่เรื่องใหญ่
“เพราะเป็นภาษาที่ไม่ค่อยมีคนเรียน คนที่รู้จึงมีน้อยมาก พี่เลยต้องตามไปเมืองข้าง ๆ สักครั้ง ไป 1 เดือน”