กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 งาน
เพิ่งกลับถึงบ้าน อาหลัวก็มาเคาะประตูแล้ว
“คุณอา นี่คุณอา……ทำไมยกของมาตั้งเยอะขนาดนี้” หลินอันอันรีบยื่นมือไปรับ
อาหลัวยกของกินน้ำ ๆ มาหม้อใหญ่ กลิ่นหอมเหลือเกิน นอกจากนี้ยังมีตะกร้าใบใหญ่อีกใบ
“อันอัน ในนี้มีฉยงหมัวกับเถียนเพยจื่อ เป็นของกินช่วงเช็งเม้งของดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือบ้านเราทั้งนั้น พวกหนูลองชิมดู”
หลินอันอันรีบเชิญอาหลัวเข้าบ้าน “คุณอาเกรงใจกันเกินไปแล้ว อุตส่าห์เอาของอร่อยพวกนี้มาให้พวกเราถึงบ้าน รีบเข้ามานั่งก่อน ข้างนอกฝนยังตกอยู่เลย”