กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 วันเช็งเม้ง
วันเช็งเม้งวันนี้ ท้องฟ้าราวกับถูกคลุมด้วยผ้าบางสีจาง หม่นครึ้ม ฝนละเอียดราวเส้นขนวัวโปรยลงมาเงียบ ๆ แม้ฝนจะตกเบามาก แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
ทิวทัศน์ที่อยู่ไกลออกไปพร่าเลือนอยู่ใต้ม่านฝน ต้นสนและต้นไซเปรสรอบสุสานวีรชนยิ่งดูเขียวชอุ่มท่ามกลางสายฝน หยดฝนเล็ก ๆ เกาะอยู่บนใบเรียวแหลม ราวกับไข่มุกใส
สายลมอ่อนพัดผ่าน พาละอองฝนปลิวมาแตะใบหน้าผู้คนอย่างแผ่วเบา เย็นชื้น ฝนพรำนี้ราวกับน้ำตาที่สวรรค์โปรยลงมาในวันเช็งเม้ง ฝากความอาลัยอันไม่รู้จบไว้ให้วีรชนและบรรพบุรุษผู้ล่วงลับ ทั้งยังเติมความสงบขรึมให้วันพิเศษนี้