กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 198 ลูกชายคนรองตระกูลหลี่
ชายหน้าเต็มไปด้วยเนื้อหยาบกร้านส่งเสียง “ชิ” แล้วนั่งลงบนเก้าอี้อย่างไม่เกรงใจ แววตาเขาไร้ความอบอุ่นแม้แต่น้อย สายตาที่มองหลี่ลู่ยิ่งไร้เยื่อใย
“ช่วงตรุษจีนทั้งที ยังมีหน้าหนีออกจากบ้าน ตอนนี้กลับมาเสแสร้งทำเป็นสงสารลูกสาวแล้ว?”
หลี่ลู่โกรธจนตัวสั่น เถียงกลับว่า “วังหย่วน คุณมันไร้หัวใจ! ฉันหนีออกจากบ้านที่ไหนกัน? พวกคุณต่างหากที่บีบให้ฉันต้องไป!
อีกอย่าง ตอนฉันไปเด็ก ๆ ยังสบายดีอยู่เลย ผ่านไปแค่ไม่นานก็ถูกพวกคุณทรมานจนเป็นแบบนี้ พวกคุณทำอะไรกับเด็กกันแน่?”
หญิงผิวคล้ำก็นั่งลงด้านข้าง สิ่งที่เธอพูดออกมาไม่ใช่คำพูดของคนเลย