กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 แค่ 1 ครั้ง
หลินอันอันเพิ่งลุกมาได้ไม่นาน พอกินข้าวเสร็จก็ถูกเกลี้ยกล่อมให้กลับไปนอนอีกแล้ว “เมื่อคืนเหนื่อยแล้ว วันนี้คุณพักให้เต็มที่ ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น”
หลินอันอันค้อนเขา “ฉันไม่ได้เหนื่อย คุณต่างหากที่เหนื่อย”
ฉู่หมิงโจวชะงักเล็กน้อย!
“ผมไม่เหนื่อย”
“เหอะ”
หลินอันอันกวาดตามองเขา ไม่เห็นวี่แววเหนื่อยล้าสักนิดจริง ๆ ดูคึกคักมีชีวิตชีวา สภาพแบบนั้น…เหมือนปีศาจที่ดูดเลือดจนอิ่มหนำ กระปรี้กระเปร่าเหลือเกิน
“งั้นคุณกอดฉันหน่อย” หลินอันอันยื่นแขนขอกอด
ลูกกระเดือกฉู่หมิงโจวขยับ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยื่นแขนมาโอบเธอไว้ในอ้อมกอด