กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 จริงแท้แน่นอน
“พี่ เจี่ยงถง...ส่งจดหมายมาให้ผมฉบับหนึ่ง”
“หา? เธอยังกล้าเขียนจดหมายหาเธออีกหรือ?”
เพิ่งผ่านไปไม่นานเอง ทั้งไปขอความช่วยเหลือจากคุณพ่อคุณแม่หลิน ทั้งเขียนจดหมายหาหลินจื่อหวย เจี่ยงถงนี่คิดว่าตัวเองมีหน้าตาใหญ่โตแค่ไหนกัน?
หลินจื่อหวยเม้มปาก ล้วงจดหมายออกมาจากกระเป๋า
“เธอพกติดตัวไว้ตลอดเลยหรือ?”
“มะ...ไม่ใช่ ผมเพิ่งได้รับเมื่อเช้านี้เอง แล้วก็หยิบติดมือมา...”
หลินอันอันกลอกตามองเขา รับจดหมายมาแล้วคลี่ออก
ไม่อ่านก็ไม่เท่าไร พออ่านแล้วหลินอันอันถึงกับโกรธจนหัวเราะออกมา