กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 จันทร์เสี้ยวเหนือทะเลทรายโกบี
ทันทีที่เข้าประตู ลู่ชิงก็มองหลินอันอันไม่วางตา เห็นว่าเธอมีสีหน้าพอใช้ได้จึงถอนหายใจอย่างโล่งอก “พี่สะใภ้ ในที่สุดคุณก็ออกจากโรงพยาบาลเสียที ถ้ายังไม่ออกอีก หัวใจผู้บังคับกองพันฉู่คงหลุดหายไปแล้ว”
พูดพลางวางถุงผลไม้ที่ถืออยู่ลง
หลินจื่อหวยก็รีบเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง “พี่ ร่างกายเป็นยังไงบ้าง? ช่วง 2 วันนี้ผมมัวแต่ยุ่งเรื่องเข้าคณะศิลปกรรมทหาร เลยไม่ได้มาดูแลพี่เลย”
หลินอันอันยิ้มพลางส่ายหน้า “พี่หายแล้ว พวกเธอไม่ต้องเป็นห่วง รีบนั่งเถอะ”
“หายแล้วก็ดี”
ทุกคนนั่งล้อมวงกัน หลินอันอันหยิบชาหลงจิ่งที่คุณแม่หลินนำมาครั้งนั้นออกมาชงหนึ่งกา
กลิ่นชากระจายไปทั่วห้องรับแขกในทันที หอมสดชื่นแตะจมูก