กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 แข่งก็แข่ง
ฉู่หมิงโจวไม่สนใจมู่โหย่วเหวยที่พยายามไกล่เกลี่ย เขาเริ่มเก็บข้าวของของหลินอันอันด้วยตัวเอง
เฉียวซวี่เพิ่งกลับมาจากปฏิบัติภารกิจให้กองทัพ จะไล่เขาไปก็คงไม่เหมาะ ดังนั้นจึงเหลือทางเดียวคือต้องเปลี่ยนห้องพักผู้ป่วย
หลินจื่อหวยก็ได้สติ รีบเข้าไปช่วยทันที
ย่าฉู่ลุกขึ้นยืน ปัดเสื้อผ้า แล้วพูดกับทังจิ้งเฉี่ยวด้วยสีหน้าเย็นชา “เสี่ยวทัง พวกเราคบกันมาหลายปี ฉันก็ไม่พูดอะไรมากแล้วกัน แต่วันนี้คำพูดของเธอฟังแล้วไม่น่าฟังจริง ๆ ต่อไปเราพบกันให้น้อยลงเถอะ”
ทังจิ้งเฉี่ยวไม่อยากเชื่อ เธอรู้จักนิสัยย่าฉู่ดี หญิงชราคนนี้ใจดีเป็นที่สุด ปกติตัวเองพูดอะไร ย่าก็ทำตามหมด คอยคล้อยตามเธอทุกเรื่อง…