กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114 ละครโคมไฟ
ระหว่างทาง ฉู่หมิงโจวยังรับโคมรูปกระต่ายจากคุณป้าคนหนึ่ง แล้วส่งให้หลินอันอัน
“สวยจัง!”
“ข้างหน้าคือที่แสดงละครโคมไฟ กะเวลาดูแล้วก็คงใกล้เริ่มพอดี”
มือของเธอถูกกุมไว้อีกครั้ง ยิ่งเข้าใกล้สถานที่แสดงละครโคมไฟ เสียงอึกทึกก็ยิ่งดังขึ้น เสียงพูดคุยหัวเราะของผู้คนผสานกับจังหวะฆ้องกลอง คึกคักอย่างยิ่ง
ภาพตรงหน้าทำให้หลินอันอันทึ่งอีกครั้ง...
เวทีไม้ไผ่สานตั้งอยู่ริมทะเลสาบ ผืนน้ำสะท้อนแสงโคมเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับกระจกบานใหญ่
บนเวที โคมไฟอันงดงามนานาชนิดประกอบกันเป็นฉากหลังหลากสีสัน นักแสดงสวมชุดละครหรูหรา กำลังเตรียมตัวกันอยู่
“ที่นี่...ถึงกับอนุญาตให้นักแสดงสวมชุดละครเลยหรือ?”
ตอนนี้เป็นทศวรรษ 1970 ชุดละครเป็นสิ่งที่ถูกห้ามอย่างเข้มงวดเลยนะ