กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 เห็นลายมือก็เหมือนได้พบหน้า
ลู่ชิงหัวเราะแหะ ๆ ไม่รีบร้อน ตั้งใจจะค่อย ๆ ตะล่อมไปทีละนิด “วางใจเถอะ ฉันรู้ขอบเขตดี พี่สะใภ้สุขภาพไม่ดี ฉันจะให้เธอต้องเหนื่อยได้ยังไง”
แม้แต่ฉู่หมิงโจวก็ยังไม่ชินที่ได้ยินเขาเรียกพี่สะใภ้ แถมยังสงสัยว่าอีกฝ่ายมีจุดประสงค์อื่น
พอกินข้าวเสร็จ ฉู่หมิงหลานก็ดึงหลินอันอันไปอีกทาง “พี่สะใภ้ กระดาษแดงที่พี่ชายให้ฉันไปซื้อซื้อกลับมาแล้ว พี่จื่อหวยบอกว่าปีนี้พี่จะตัดกระดาษประดับหน้าต่าง พี่ลองดูสิว่ากระดาษนี้ใช้ได้ไหม”
“จะตัดกระดาษประดับหน้าต่างหรือ?”
หลินอันอันหยิบกระดาษแดงกองใหญ่ขึ้นมาลูบดู
สีสันสดใส เนื้อกระดาษหนาแน่น สีแดงสดมีประกายทองละเอียดแทรกอยู่ ดูสวยมาก
“ไม่มีปัญหา ฉันลองดู”