กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 นางไม่รักเขาแล้ว……
“เจ้าขี้เมาคนนั้นเป็นองค์รัชทายาทเหรอ?” หมิงจื่อเชียนมองรถม้าที่แล่นห่างออกไป ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงตกใจ “จริงเหรอเนี่ย?”
อาซางยื่นมือไปจับข้อมือของตัวเองที่ถูกบีบจนเจ็บ “อาจจะใช่ก็ได้”
“ข้านึกว่าในเมืองซ่างจิงมีพลังมังกรของฮ่องเต้คอยกดข่มอยู่ พวกเราคงไม่เจอปีศาจหรือภูตผีอะไรเสียอีก ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอเจ้าขี้เมาเข้าให้” หมิงจื่อเชียนพูดเสียงเบา
พอได้ยินหมิงจื่อเชียนพูดแบบนั้น อาซางก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ นางตบแขนหมิงจื่อเชียนเบา ๆ แล้วพูดว่า “เอาล่ะพี่ชาย ข้าไม่เป็นไร กลับกันเถอะ”
แม้ตอนนี้ทั้งสองจะปลอมตัวเป็นพี่น้องกัน แต่พอได้ยินอาซางเรียกเขาว่าพี่ชายแบบนี้ หมิงจื่อเชียนก็อดหน้าแดงตรงใบหูไม่ได้