กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 เขาก็แค่คนที่ถูกทอดทิ้งไม่ใช่หรือ!
ก่อนที่อาซางจะเดินทางมาถึงเมืองซ่างจิง ชิวเยว่เหยียนก็จัดการเตรียมทุกอย่างไว้ให้พวกเขาเรียบร้อยแล้ว
รถม้าจอดลงอย่างมั่นคงหน้าจวนหลังใหญ่แห่งหนึ่ง ประตูบานใหญ่ทาสีแดงชาดสดใส บนบานประตูประดับหมุดทองแดงอย่างประณีต ด้านข้างประตูทั้งสองฝั่งมีรูปปั้นสิงโตหินขนาดใหญ่ตั้งอยู่ฝั่งละตัว แค่มองก็รู้ถึงฐานะและบารมีของเจ้าของจวนแล้ว
ทันทีที่อาซางกับหมิงจื่อเชียนลงจากรถม้า ชายชราคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาพวกเขา ก่อนจะถามอย่างนอบน้อมว่า “ขอถามหน่อยว่าใช่คุณหนูอาซางกับคุณชายจื่อเชียนหรือไม่ขอรับ?”
อาซางพยักหน้า “ใช่ค่ะ ไม่ทราบว่าท่านคือ...”