ตอนที่ 168 เข้าวังขอรับโทษ อภัยโทษ

ตอนที่ 168 เข้าวังขอรับโทษ อภัยโทษ

จักรพรรดิฉงหมิงปรายตามองกล่องไม้ที่กู้จวินเหยาวางไว้เบื้องหน้าตนอย่างนอบน้อมเรียบร้อย พลางขมวดคิ้วตรัสถามเสียงเรียบ “กู้อ้ายชิง เจ้าทำเช่นนี้คือ... มาขอรับโทษต่อเจิ้นรึ”

สีหน้าของกู้จวินเหยาเปี่ยมด้วยความเคารพยำเกรง เขาก้มกราบลงไปในทิศทางที่จักรพรรดิฉงหมิงประทับอยู่อย่างลึกซึ้ง “ทูลฝ่าบาท พ่ะย่ะค่ะ วันนี้กระหม่อมตั้งใจมาขอรับโทษพ่ะย่ะค่ะ”

ดวงตาคมลึกของจักรพรรดิฉงหมิงหรี่ลง หลังมีรับสั่งให้ขันทีหงคอยอยู่ข้างนอก จึงพากู้จวินเหยาเข้าไปในห้องทรงพระอักษร

พระองค์สวมฉลองพระองค์มังกรสีเหลืองทอง ประทับอยู่หลังโต๊ะทรงงาน ดวงเนตรมังกรอันน่าเกรงขามมิอาจจำแนกอารมณ์ ทอดพระเนตรคนที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างอย่างแน่วนิ่งเช่นนั้น “พูดมาสิ เจ้าไปทำอะไรมาอีก”

กู้จวินเหยาสูดลมหายใจเข้าลึก เปิดกล่องไม้ออก หยิบจดหมายหลายฉบับและงานแกะสลักไม้ 2 ชิ้นออกมาจากข้างใน นิ้วมือเขี่ยกลไกของนกไม้บันทึกเสียง ท่ามกลางเสียง “ซ่า” สั้น ๆ เสียงอันคุ้นเคยพลันดังขึ้น

เป็นเสียงของเย่ซุ่นซิน

ดวงตาของจักรพรรดิฉงหมิงเบิกกว้าง ทรงจับจ้องนกไม้บันทึกเสียงที่พูดได้ตัวนี้ด้วยความประหลาดพระทัย อดไม่ได้ที่จะก้าวพระบาทเสด็จลงมา

ระหว่างนั้นเมื่อสดับฟังคำถามตอบที่เปล่งออกมาจากตัวนกไม้บันทึกเสียง ซึ่งเป็นฮูหยินผู้เฒ่าโจวกำลังเปิดเผยความผิดของตน สีพระพักตร์ก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ

กู้จวินเหยาก้มศีรษะลง เมื่อเสียงที่วิหคไม้บันทึกเสียงไว้เล่นจนจบ ก็เปิดกลไกของตุ๊กตาวาสนางานแกะสลักไม้อีกครั้ง