ตอนที่ 160 ฟื้นขึ้นมา อนุภรรยา

ตอนที่ 160 ฟื้นขึ้นมา อนุภรรยา

“ไม่ต้องการ!”

ถ้อยคำสองพยางค์อันเด็ดขาดอย่างยิ่ง ภายใต้การคุกคามของความเป็นความตาย ความตระหนกขลาดกลัวในดวงตาของกู้ซูอินค่อย ๆ มลายหายไป แปรเปลี่ยนเป็นความแน่วแน่อำมหิตทีละน้อย

นางกำกริชไว้แน่นด้วยห้านิ้ว คราบเลือดเหนียวเหนอะหนะที่ยังหลงเหลือไอร้อนเปรอะเปื้อนเต็มฝ่ามือ นางสะอิดสะเอียนจนอยากจะอาเจียน ทว่ากลับยิ่งกระชับกริชแน่นขึ้น เอ่ยปากราวกับได้รับพละกำลัง “ข้าไปเอง”

ข้าจะไปสังหารคน

ซ่งเซียงอี๋มองดูลูกสาวเดินจากไปอย่างเงียบงัน ปล่อยให้นางได้เติบโตและคุ้นชินด้วยตนเอง มิได้ปวดใจจนต้องตามไปประกบแต่อย่างใด

หลังจากนั้น นางกับคนเรือก็ช่วยกันโยนศพของซ่งเซียงเหลียนและซ่งเฉิงลงสู่ลำน้ำ ม่านราตรีเวิ้งว้างปกคลุม ใบเรือถูกชักขึ้นสูง เรือแล่นไปอย่างรวดเร็ว สะบัดทิ้งร่างของทั้งสองคนไว้เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว

ฝั่งนางเพิ่งจะง่วนจนเสร็จสิ้นและได้ผ่อนลมหายใจพักเหนื่อย กู้ซูอินก็เดินกลับมาพร้อมรอยคราบเลือดพร้อยเต็มใบหน้า

แววตาของนางดำขลับ ริมฝีปากแดงสั่นระริก กริชในมือหยดเลือดลงพื้นติ๋ง ๆ คนทั้งร่างสลัดความขลาดกลัวหวาดหวั่นที่ไม่กล้าสังหารคนเมื่อครู่ไปจนสิ้น ดวงหน้าสะคราญเจือไว้ด้วยความคลุ้มคลั่งและกล้าบ้าบิ่นที่ถูกบีบคั้นออกมาหลายส่วน นางหัวเราะเยียบเย็นประดุจการผลัดเปลี่ยนกายาพลางเอ่ยว่า