ตอนที่ 159 ฆ่าพ่อแม่ งมคนขึ้นจากแม่น้ำ

ตอนที่ 159 ฆ่าพ่อแม่ งมคนขึ้นจากแม่น้ำ

ชั้นหนึ่งของเรือหอ

ซ่งเซียงเหลียนมองดูข้าวต้มหยาบใส่ผักเขียวกับหมั่นโถวกลิ่นบูดอีกสามลูกที่คนแจวเรือยกมาส่ง นางรับมาด้วยสีหน้าย่ำแย่ หันกลับไปวางอาหารลง แล้วอดไม่ได้ที่จะบ่นกับซ่งคังว่า

“นายท่าน ท่านดูสิ นี่คือลูกสาวแสนดีที่เราเลี้ยงดูมา พึ่งจะออกจากเมืองหลวงมาก็เผยสันดานอกตัญญูเสียแล้ว เมื่อก่อนเราไม่ควรฟังคำขู่ของนางแล้วหนีตามนางมาเลยจริง ๆ”

“ตอนนั้นหากจับตัวนางส่งไปตรงหน้าฮูหยินโหวได้ ไม่แน่ว่าพวกเราอาจจะได้เงินหลายร้อยตำลึง กับข้าวก็คงพอเห็นเศษเนื้อบ้าง จะต้องมาทนกินของบูดพวกนี้สองวันสี่มื้อเช่นนี้หรือ”

ซ่งเซียงเหลียนนึกเสียใจภายหลังแล้ว วันเวลาของนางในยามนี้ตกอยู่ใต้อาณัติของซ่งเซียงอี๋ลูกสาวอกตัญญูนางนั้นโดยสิ้นเชิง เทียบกับตอนอยู่เมืองหลวงไม่ได้เลยสักนิด

ขณะพูด สายตานางก็ทอดมองลูกชายบนตั่งนุ่มที่เคลื่อนไหวไม่สะดวก ทั้งยังจับไข้สูงด้วยความปวดใจ น้ำตาก็พลันร่วงเผาะลงมา ชะตากรรมของครอบครัวพวกตนไฉนจึงขมขื่นปานนี้หนอ

หน้าผากของซ่งคังมีรอยสัก เพื่อความสะดวกในการเดินทางจึงจำต้องสวมหมวกปิดบังหน้าผากไว้ ลูกตาสีเหลืองจาง ๆ ของเขาจ้องมองอาหารจานผักน้ำแกงจืดชืดนี้ ในใจก็อัดอั้นไม่พอใจเช่นเดียวกัน ปากจึงเอ็ดไปว่า

“มิใช่เพราะเจ้าทำเรื่องไม่รอบคอบจนลูกสาวตัดพ้อหรอกหรือ ก่อนหน้านี้ลูกสาวเข้าคุก เจ้าก็ผัดวันประกันพรุ่งไม่ให้ข้าไปเยี่ยมนางที่เรือนจำ”