ตอนที่ 121 รับรองญาติ อธิบาย

ตอนที่ 121 รับรองญาติ อธิบาย

ครั้นใกล้ถึงนอกประตูใหญ่ มองไปแต่ไกล เย่ซุ่นซินก็แลเห็นแม่นางน้อยผู้หนึ่งยืนอยู่บนขั้นบันได สวมใส่ชุดหรูฉวินสีชาดเข้ม หวีผมทรงผมทิ้งข้างหู บนศีรษะประดับประดาด้วยปิ่นระย้าดอกไห่ถัง ที่เอวมีเครื่องประดับหยกห้อยส่งเสียงดังกริ๋ง ๆ แย้มยิ้มหยาดเยิ้มงดงาม

วงหน้าคล้ายคลึงกับนางถึงหกเจ็ดส่วน ผิวพรรณขาวเนียนนุ่มละมุน สดใสน่ารัก อรชรอ้อนแอ้น บัดนี้นัยน์ตากำลังเปี่ยมล้นด้วยความหวังจับจ้องมองมายังนาง คล้ายว่ามิได้เคียดแค้นชิงชังเรื่องที่นางทำตนเองหล่นหายไป ทั้งยังรักใคร่เอ็นดูตัวปลอมมานานกว่าสิบปีเลยแม้แต่น้อย

ในชั่วพริบตานั้น ความตื่นเต้นตื้นตัน ความปวดร้าว ความปลาบปลื้มยินดี และอารมณ์ความรู้สึกนานัปการพลันพวยพุ่งออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ

เย่ซุ่นซินเร่งฝีเท้าให้เร็วยิ่งขึ้น ในปากหมายจะร้องเรียก “ถังเอ๋อร์” สักคำ ทว่าในลำคอแฝงความตื้นตันสะอื้นไห้ไว้มากและแน่นเกินไป ชั่วขณะหนึ่งจึงมิอาจเปล่งเสียงออกมาได้เลย