กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 112 ฆ่าคนทิ้งสมุนไพรไว้ จับคนเถื่อนทุ่งหญ้า
ชิวเซี่ยโผบินลงมาจากยอดไม้ ร่างแตะพื้นไร้สุ้มเสียง
นางสวมชุดดำทั้งร่าง ผ้าโปร่งสีดำคลุมหน้า ดวงตาหงส์ที่เผยออกจับจ้องชิวอิ๋งซึ่งทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ อย่างเย็นชา เอ่ยเค้นถาม “เจ้าไปแล้วมิใช่หรือ ไยจึงกลับมาอีก?”
ชิวอิ๋งยืดตัวตรง ไม่ตอบแต่กลับถามสวน “ไทเฮาเห็นชัดว่าจวนเจียนจะไม่รอดแล้ว เจ้ายังคิดจะขายชีวิตให้นางอยู่อีกหรือ?”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” ชิวเซี่ยเริ่มระแวดระวัง “เจ้าทรยศนายท่านแล้วรึ?”
นางมั่นใจ “ดูท่าพิษที่นายท่านวางเจ้ายังไม่ร้ายกาจพอ ถึงได้ถูกฮูหยินหย่งอันโหวหลอกล่อด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ”
“ไทเฮาสิ้น เจ้าก็รอดชีวิตไม่ได้ เจ้าจะไม่เตรียมวางแผนเพื่อตนเอง ยอมให้นางควบคุมไปชั่วชีวิตจริง ๆ หรือ? หากเจ้าลองเสี่ยงดูสักครา บางทีอาจหาหนทางรอดอื่นได้”
ชิวอิ๋งไม่คล้อยตามคำพูดของนาง กลับเกลี้ยกล่อมนางอย่างลับ ๆ แต่เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน อาวุธลับและยาพิษที่นางตระเตรียมไว้จึงพร้อมจู่โจมทุกเมื่อ
ค่ำคืนนี้หากพานพบผู้อื่น นางคงเกลี้ยกล่อมได้เต็มที่ มีผลประโยชน์จากยาถอนพิษล่อใจ ย่อมมีโอกาสครึ่งหนึ่งที่จะชักจูงให้แปรพักตร์ได้ เพราะอย่างไรเสียผู้ที่ไม่พอใจยายเฒ่าปีศาจผู้นั้นก็มิได้มีแค่นางคนเดียว