เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 111 ซูสุ่ยป่วยตาย ชิวเซี่ย
“ช่างเถอะ การจับกุมคนจะทำให้เอิกเกริกเกินไป รอให้พวกเขามาคราวหน้า ค่อยจับกุมตัวไว้โดยตรงก็พอ” เย่ซุ่นซินนึกถึงสัญญาขายตัวสามฉบับที่ถูกส่งมอบขึ้นมา มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว นี่เป็นของดีเชียวนะ
“เจ้าค่ะ” น้ำเสียงของแม่นมจ้าวดังกังวานหนักแน่น
——
เมืองหลิน หอคืนวสันต์
นกพิราบบินลงมาที่ลานหลัง เสียง “กูๆ” อันหนักแน่นทำให้คนในห้องตกใจ ซูถังเปิดประตูสาวเท้าก้าวออกมาอย่างรวดเร็ว ขอบตานางแดงเรื่อ หางตามีคราบน้ำตาติดอยู่ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งร้องไห้มาอย่างหนัก
นางเช็ดตา ก้มตัวลงอุ้มนกพิราบขึ้นมา ปลดกระบอกไม้ไผ่ที่ขามันออก ค่อย ๆ คลี่ม้วนกระดาษด้านในออกทีละน้อย ๆ หลังอ่านเนื้อความด้านบนอย่างรวดเร็วจบแล้ว ก็ไม่ทันได้ประหลาดใจ รีบกำม้วนกระดาษแน่นแล้ววิ่งกลับเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว
ภายในห้อง ซูสุ่ยนอนสะลึมสะลืออยู่บนเตียงคนไข้ ริมฝีปากไร้สีเลือด ลมหายใจออกมากกว่าเข้า สิ้นเรี่ยวแรงประดุจน้ำมันตะเกียงมอดดับแล้ว