ตอนที่ 43 ตัดสินความถูกผิด

ตอนที่ 43 ตัดสินความถูกผิด

วันรุ่งขึ้นเย่ซุ่นซินตื่นแต่เช้า วันนี้เป็นวันที่นางต้องตามกู้จวินเหยาเข้าวังเพื่อรับพระราชทานรางวัล

นางนำชุดขุนนางสตรีระดับสองที่ฝ่าบาทพระราชทานให้เมื่อปีก่อนๆ ออกมา เป็นชุดผ้าแพรพรรณชั้นดีคอกลมแขนกว้างสีแดงชาดลวดลายนกกระเรียนเซียน

“ท่านแม่ ชุดบรรดาศักดิ์สตรีที่ฝ่าบาทพระราชทานชุดนี้สีสันสดใส ลวดลายประณีต ท่านสวมแล้วดูน่าเกรงขามสง่างาม ขับสง่าราศียิ่งนักเจ้าค่ะ” หน้ากระจกทองแดง ฉินจือรั่วกำลังหวีเส้นผมดำขลับให้เย่ซุ่นซิน พลางเอ่ยเอาใจให้นางเบิกบานด้วยรอยยิ้ม

เมื่อคืนวานกู้ซูหยางกลับมาช้า จึงไปนอนที่ห้องหนังสือ นางรออยู่ในเรือนข้างจนกระทั่งหลิ่วเอ๋อร์ไปสืบข่าวจากห้องโถงหน้ากลับมา ได้รู้ต้นสายปลายเหตุทั้งหมดแล้ว ถึงทนความง่วงงุนไม่ไหว เอนกายหลับไปพร้อมความกังวลเต็มหัวใจ

พอฟ้าเพิ่งจะสาง ก็รีบแต่งกายเรียบร้อยมาที่เรือนชิงฮวน พยายามสรรหาวิธีมาคลายทุกข์ให้แม่สามี

ไม่มีผู้ใดคาดคิดเลยว่า พ่อสามีผู้กรำศึกมาครึ่งค่อนชีวิตและยึดมั่นในธรรมเนียมที่สุดผู้นี้ จะเกิดความคิดอยากให้ฮูหยินซ่งผู้นั้นเป็นภรรยาเทียบเท่า ช่างเหลวไหลสิ้นดี

ยามที่นางทราบข่าวนี้เมื่อคืนก่อน ทั้งร่างพลันมึนงงไปหมด ในหัวคิดวนเวียนเพียงว่าแม่สามีจะทำเช่นไร คนที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใครเช่นนาง ในวันข้างหน้าจะทนรับสายตาของเหล่าฮูหยินชนชั้นสูงในเมืองหลวงได้อย่างไร

พวกคนหัวโบราณที่เคร่งครัดในขนบธรรมเนียมเหล่านั้น ก็คงจะเย้ยหยันก่นด่าจวนหย่งอันโหวเพียงใด