กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 41 ละครปาหี่
เรื่องที่ฉินจือรั่วมองออก สตรีชั้นสูงจำนวนไม่น้อยที่ตามมาในนั้นย่อมมองออกเช่นกัน
เย่ซุ่นซินไม่อาจเอ่ยปาก นางมองไปยังเถ้าแก่ลำดับสามที่มีสีหน้าลำบากใจ สายตาหยุดชะงักไปชั่วครู่ แล้วจึงเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ร่างของหลี่หรูเจิน
เป็นดังคาด หลี่หรูเจินเห็นว่าหลังจากซ่งคังถูกลดขั้นขุนนางแล้วยังปิดบังตระกูลหลี่ของพวกนางใช้ชีวิตอย่างสุขสบายถึงเพียงนี้ ในใจก็พลันไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที นางเดินเข้ามาเอ่ยอย่างเย็นชาว่า
“คำพูดนี้ของฮูหยินซ่งออกจะระมัดระวังเกินไปกระมัง ข้าวของต่อให้ประณีตล้ำค่าเพียงใด คนของเถ้าแก่ลำดับสามยังจะไม่มีความรอบคอบอยู่อีกหรือ ไยต้องยกไปยกมาให้ยุ่งยากเช่นนี้เล่า”
“อีกประการหนึ่ง เจ้าขอตรวจนับตามลำพัง ข้าวของเหล่านี้หากชำรุดเสียหายระหว่างทางขึ้นมา ไร้คนนอกเป็นพยาน เถ้าแก่ลำดับสามมิต้องมีปากก็ไม่อาจแก้ต่างได้ชัดแจ้งหรอกหรือ”
เดิมทีเถ้าแก่ลำดับสามก็ไม่คิดจะยินยอมอยู่แล้ว เวลานี้มีผู้ออกหน้าให้ เขาจึงไม่ต้องล่วงเกินกู้จวินเหยาซึ่งหน้า ทันใดนั้นจึงฉวยโอกาสกล่าวว่า
“ฮูหยินใหญ่แห่งจวนเล่อกั๋วกงกล่าวได้ถูกต้อง ในเมื่อต้องตรวจนับสิ่งของ ย่อมต้องมีพยาน เพื่อป้องกันมิให้ทั้งสองฝ่ายเสียเปรียบ พอดีที่ตรงนี้กว้างขวาง ทั้งยังมีคำเตือนของฮูหยิน คนของพวกเรายามตรวจนับสิ่งของย่อมจะระมัดระวังให้มากขึ้นเป็นแน่”