ตอนที่ 30 นางเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวเช่นนี้เสมอ

ตอนที่ 30 นางเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวเช่นนี้เสมอ

บนคานหน้ารถม้า หวังซานที่ได้ยินความเคลื่อนไหวภายในเม้มริมฝีปาก สายตากวาดมองไปรอบถนนบนภูเขาหนึ่งรอบ

ยามเห็นชาวนาสองคนสวมชุดทะมัดทะแมง รูปร่างกำยำล่ำสัน หาบคานพลางเหงื่อท่วมศีรษะเร่งรุดลงเขาอยู่บนทางสายเล็กในป่าดงดิบ ดวงตาเสือดุดันพลันหรี่ลงด้วยความสงสัย

ที่นี่ผู้คนบางตาผืนดินรกร้าง อีกทั้งไร้ซึ่งหมู่บ้าน มหามรรคสายเดียวก็เพียงพอให้แม่ชีในอารามสัญจรแล้ว มีทางสายเล็กที่ผู้คนใช้สัญจรได้เช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน

ทว่าบนทางสายเล็กนี้กลับไม่มีหญ้าป่าขึ้นรกสักเท่าใด

เห็นได้ชัดว่ามีคนสัญจรผ่านไปมาอยู่บ่อยครั้ง

——

อารามจิ้งซิน ภายในเรือนที่ประตูปิดสนิทหน้าต่างปิดแน่น

“พวกเขาไปแล้วหรือ” น้ำเสียงแหบพร่าดังมาจากตั่งเตียงเบื้องหลังม่านเตียงสีน้ำเงิน อีกทั้งยังแฝงเสียงหอบหายใจแผ่วเบา

แม่นมฮวาก้มศีรษะ สายตาไม่กล้าชำเลืองมองเข้าไปในม่านเตียงแม้แต่น้อย ด้วยหวาดกลัวเหลือเกินว่าจะได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น จึงค้อมกายตอบว่า